نكتهى ديگر اين است كه توسعهى آموزش عالى بايد در جهت هدفها باشد. مسئولان آموزش عالى بايد از توسعهى غيرهدفمند بشدت پرهيز كنند؛ چون اين، هم اتلاف مال است، هم اتلاف و ضايع كردن منابع انسانى است. بايد ببينيم چه لازم داريم، بايد ببينيم هدف چيست و به كجا ميخواهيم برسيم؛ بر اساس آن، فضاى آموزشىِ آموزش عالى را توسعه دهيم. بنابراين برحسب نياز، دنبال اهداف خودمان باشيم. به نظر من اين مسئلهى خيلى حساس و مهمى است. نيازهاى اصلى كشور در حوزهى علوم و فناورى بايد احصاء شوند؛ در زمينهى علوم انسانى هم همين جور؛ بر اساس اينها برنامهريزى شود؛ معلوم شود كه چه تعداد دانشجو ميخواهيم، چقدر دانشگاه ميخواهيم، چه رشتههائى را لازم داريم، در چه سطوحى اين رشتهها بايستى تعليم و تعلم پيدا كند.
+
نوشته شده در سه شنبه شانزدهم شهریور 1389ساعت 9:25  توسط rasool j
|
+
نوشته شده در شنبه سی ام مرداد 1389ساعت 12:49  توسط rasool j
|
+
نوشته شده در شنبه سی ام مرداد 1389ساعت 12:49  توسط rasool j
|
نگاه من عالم چیست؟
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم مرداد 1389ساعت 9:41  توسط rasool j
|
تاثیر ورزش درزندگی؟
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم مرداد 1389ساعت 9:40  توسط rasool j
|
مبنای فکری شماچیست؟
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم مرداد 1389ساعت 9:39  توسط rasool j
|
انقلاب اسلامی ایران؟
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم مرداد 1389ساعت 17:30  توسط rasool j
|
من کیستم؟ آیامن این تن گوشتی هستم؟ پس آن که در خواب به جاهای مختلف می رود کیست؟
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم مرداد 1389ساعت 16:14  توسط rasool j
|